ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ



ΧΟΡΗΓΟΙ










Φυματιώδης μόλυνση
Η είσοδος του μυκοβακτηριδίου στον οργανισμό κινητοποιεί τους μηχανισμούς άμυνας. Τα μακροφάγα υπό τη διέγερση κυτοκινών μετατρέπονται σε επιθηλιοειδή κύτταρα που έχουν αφθονότερο κυτταρόπλασμα και μειωμένη φαγοκυτταρική ικανότητα. Συχνά παρατηρείται ένωση επιθηλιοειδών κυττάρων σε μεγαλύτερα κύτταρα με πολλούς πυρήνες, τα γιγαντοκύτταρα. Στο σχηματισμό του φυματιώδους κοκκιώματος (φυματίου) συμμετέχουν και λεμφοκύτταρα, ενώ στην περιφέρεια αθροίζονται ινοβλάστες που σχηματίζουν ινώδη κάψα. Στην κάψα μακροπρόθεσμα εναποτίθενται άλατα ασβεστίου. Το κέντρο του κοκκιώματος μπορεί να νεκρωθεί, με αποτέλεσμα το σχηματισμό μίας τυρώδους μάζας (τυροειδής νέκρωση).


Ο όρος υποκλινική φυματίωση θεωρείται πλέον δόκιμος, δεδομένου ότι η μόλυνση στο παιδί έχει τη δική της δυναμική. Ο πρώτος χρόνος μετά τη μόλυνση αποτελεί περίοδο αυξημένου κινδύνου για ανάπτυξη πνευμονικής ή εξωπνευμονικής φυματίωσης (αδενική ή και παρεγχυματική πνευμονική, πλευρίτιδα, οζώδες ερύθημα, κεγχροειδή και μηνιγγίτιδα). Για τα επόμενα τέσσερα χρόνια οι νεφροί, οι αρθρώσεις και τα οστά, αποτελούν τα όργανα στόχους. Επομένως, μετά την πάροδο 5ετίας από τη στιγμή της μόλυνσης, ο μικρός ασθενής μπορεί να θεωρηθεί ότι ανήκει στην κατηγορία της φυματιώδους μόλυνσης με εφησυχάζοντα, αδρανή, αλλά ζώντα μυκοβακτηρίδια. Σε ποσοστό 5-7% μπορεί να δραστηριοποιηθούν αυτά τα μυκοβακτηρίδια κατά την υπόλοιπη ζωή, και να οδηγήσουν στη γνωστή αναζωπύρωση του ενηλίκου.

Κατόπιν των ανωτέρω το παιδί με φυματιώδη μόλυνση ή υποκλινική νόσο είναι αυτό που έχει ΦΑ / Mantoux > 10 χιλ., έχει φυσιολογική ακτινογραφία θώρακα ή έχει μικρής έκτασης ινώδη ή αποτιτανωμένα στοιχεία στο πνευμονικό παρέγχυμα ή στους λεμφαδένες της πύλης, του μεσοθωρακίου ή της παρατραχειακής περιοχής και δεν έχει συμπτώματα ή κλινικά ευρήματα συμβατά με θωρακική ή εξωθωρακική ενεργό φυματίωση. Οι ασθενείς αυτής της κατηγορίας ανέρχονται σε 155 από 01-01-2004 έως 30-09-2004.

Φυματίωση
Στην κατηγορία αυτή ανήκει κάθε παιδί που έχει φυματιώδη νόσο σε δραστηριότητα. Πρέπει ο ασθενής αυτός να εμφανίζει συνδυασμό δύο ή περισσοτέρων από τους παρακάτω παράγοντες:

1. Απομόνωση του Μ. Φυματιώσεως (Δεν απαιτείται δεύτερο στοιχείο).
2. Θετική ή και αρνητική ΦΑ / Mantoux στην αρχική φάση.
3. Στενή επαφή με ενήλικο φυματικό που έχει πνευμονική ή λαρυγγική φυματίωση, με θετικά πτύελα.
4. Ακτινογραφία θώρακα συμβατή με φυματίωση.
5. Συμπτώματα ή κλινικά ευρήματα, πνευμονικής ή εξωπνευμονικής φυματίωσης.
Οι ασθενείς αυτής της κατηγορίας έχουν, όπως ήδη αναφέρθηκε, μειωθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια και αυτό οφείλεται στον επιτυχή προσυμπτωματικό έλεγχο με ΦΑ που εφαρμόζεται στον ελληνικό παιδικό πληθυσμό. Από την 01-01-2004 έως την 30-09-2004 καταγράφηκαν 30 ασθενείς, όλοι με ενδοθωρακική φυματίωση και μία περίπτωση με γενικευμένη διασπορά (δέρμα, μήνιγγες, πνεύμονες).

Images from Greece...